typewriter
Σελίδα επικοινωνίας
Σας περιμένω εδώ καθημερινά σε αυτή τη σελίδα να συζητάμε για ότι θέμα εσείς θέλετε.Χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη σειρά και θεματολογία.
Σχόλια και παρατηρήσεις.Για το blog αυτό ή άλλα οποιαδήποτε θέματα σας αποσχολούν.Εσείς μπορείτε να βάλετε το θέμα καί όλοι μαζί να το σχολιάζουμε και να το αναλύουμε.
Mε bloggers και μή διάλογος εδώ θα γίνεται μέσα από αυτή την στήλη.Θα διαβάζονται όλες οι απόψεις δίχως περικοπές καί λογοκρισία.
Εκτός φυσικά απο τα μηνύματα πού θα περιέχουν βρισιές φυσικά καί άλλα παρόμοια πράγματα…
Λοιπόν ! Περιμένω τα μηνυματά σας…
_Copyright by Poet1 @2008.
poet
Περιμένω στη γωνία
Περιμένω στη γωνία
μιας ταινίας κυνηγημένος / πάντα ξένος
με τυλίγει η αγωνία
κι είμαι απ’ όλους σας φτυσμένος / τρελαμένος
και μου λείπουν τα στοιχεία.
Δικηγόρος πουλημένος / ξαπλωμένος
στου εχθρού μου τα γραφεία
κι όμως είμαι πεπεισμένος / πως το μένος
θάχει αντίστροφη πορεία
ότι θα βρεθώ σωσμένος / και με σθένος
θα ξεφύγω απ’ τα θηρία.
Δεν είμαι συνηθισμένος / ξεσκισμένος
θ’ αγκαλιάσω τη Μαρία
ήρωας δικαιωμένος / χορτασμένος.
Περιμένω στη γωνία
κι ο εχθρός μου είν χαμνένος / χρεωμένος.
Έπαψα πια νάμαι λεία
νιώθω αποφασισμένος / και στημένος
για τη λάμψη μου που σκάει
όπου νάναι σκάει απ’ τη γωνία.
Σημ.: Ποίημα μου που έχει παρουσιαστεί σε POETRY CONSTRUCTION έργο μου στο Φεστιβάλ Τεχνών διαροές 2007(βλέπε eartists.gr “Looking for a husband”)
Η ζωγραφική είναι η μεγάλη μου αγάπη αλλά ποτέ δεν είχα δείξει δημόσια τη δουλειά μου, ήμουν δειλή. Μια φίλη με έπεισε να συμμετέχω στον διαγωνισμό CulturePrizeMoney και τελικά κέρδισα το Α΄βραβείο και το χρηματικό έπαθλο!!!!Ευχαριστώ από καρδιάς την εμνεύστρια του υπέροχου αυτού πολιτιστικού site Ζωή Γκαϊδατζή την οποία είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και σαν δημιουργό, όχι μόνο για τον δημοκρατικό και χωρίς “μαγειρέματα” τρόπο ψηφοφορίας, αλλά προ πάντων για το ότι χάρη σε αυτήν βγήκα από το καβούκι μου ως καλλιτέχνης και προώθησα την δουλειά μου με αποτέλεσμα έχω και επαγγελματικές προτάσεις!!!
@ Ζωή Γκαϊδατζή Zoi Gaidatzi. Πάρα πολύ ενδιαφέρον τιμή μου να φιλοξενώ καί έργα άλλων.Την καλημέρα μου_
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΖΟΩΓΟΝΗΤΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΦΑΙΝΟΥΝ ΑΔΙΑΚΟΠΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΛΕΨΕΙ ΣΚΟΥΠΙΔΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!
12-13-14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ TEXNHΣ “SMALL ART FOR LOVE” ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ. ΟΣΟΙ ΕΙΣΤΕ Η ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ. ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ!
Ειναι πραγματικα υπέροχο!
Καλημέρα σε ολους. Μια εγχείρηση στο γόνατο μου με κράτησε μακρυα απο πολλά…
Ειμαι ακόμα στην ανάρρωση και θα ειμαι για αρκετό καιρό, αλλα ολα πάνε καλα.
Να σας αφιερώσω κι εγω κάτι με την σειρά μου.
Πές μου εσυ τί αγαπάς , και ίσως βρω,
γιατί τις ζωές των ανθρώπων ληστεύεις,
γιατί ξεπουλάς εδω και καιρό,
οτι λες πως πονάς και λατρεύεις,
Πώς τα κατάφερες, βράχος να γίνεις,
και φλούδες να πέφτουν, κομμάτια στη Γη,
πώς απο φιλος, τώρα εχθρός της γαλήνης,
μεγάλος πια έγινες και μοιάζεις πληγή?
Πές μου εσυ που μιλάς για στιγμές,
ποιές είναι οι στιγμές που ανασαίνεις?
πες μου εσυ που σκοτώνεις και κλαίς,
τί … απ΄αυτή τη ζωη, περιμένεις?
Χάσου, μακρυά μου κρατήσου, γιατι…
μικρή η καρδιά μου, μα ξέρει να δίνει…
… απάντηση αμέσως, στο πώς και το τί,
και πέρνει στους ώμους της κάθε ευθύνη.
Μικρός και μονάχος, γεμάτος κακία,
χωρίς να θυμάσαι, ποιός είσαι, που πας,
κάποτε έλεγα πως είν΄αδικία,
να φεύγεις μακρυά, απο αυτο που αγαπάς.
Μα αγάπη δεν είναι, ν΄απλώνεις τον πόνο,
να καις μία- μία, τις στάλες δροσιάς,
δεν έχω άλλο να πω, τούτο μόνο,
σάπισες πιά… και σαν φύλλο σκορπάς!
Ounkas
08-03-2009
Ευχομαι να τα πούμε σύντομα και πάλι.
Έλειψα καίρο από το ιστολογιό μου το ξέρω καί τώρα θα επανωρθώσω.Περιμένω μηνυματά σας καί καθημερίνη επικοινωνία μέσω msn και fcb, SEE YOU THERE !
Για μπείτε στο youtube στο όνομα Zoi Gaidatzi να ακούσετε το STOP της Sam Brown με δικούς της ελληνικούς στίχους και μετά πείτε μου. Τελικά τι είναι αυτή η γυναίκα; Κοινωνική Λειτουργός, Συγγραφέας-Ποιήτρια, Στιχουργός, Εικαστικός; Θα τρελαθούμε τελείως!
Βιογραφικό Σημείωμα
Ο Γιώργος Ν. Μανέτας, είναι ναυτικός. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1961στην Αθήνα, από Κερκυραίους γονείς. Από το 1977 ταξιδεύει στο κατάστρωμα με φορτηγά και γκαζάδικα ποντοπόρα πλοία.
Με τη σύζυγό του Lizete, έζησε για λίγο στο
Rio de Janeiro της Βραζιλίας και κατόπιν επαναπατρίστηκε. Ποιήματά του έχουν βραβευθεί
και ανθολογηθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό
και έχουν παρουσιάσει έργα του φορείς δήμων
και κοινοτήτων. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Πανελλήνιας Εταιρίας Λόγου και Τέχνης, της Επιτροπής Κρίσης
Νέων Μελών της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών,
της Επιτροπής για την Ανθρωπιστική Βοήθεια
του Δήμου Γαλατσίου, και Ιδρυτικό Μέλος
του Πολιτιστικού Συλλόγου των Επτανησίων
του ίδιου Δήμου.
Έχει εκδώσει τα βιβλία:
ΘΑΛΑΣΣΑ, ποιήματα (1997)
ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ, ποιήματα (1998)
ΟΞΥΤΕΡΑ ΕΓΓΥΤΑΤΗ, ποιήματα (1999) –
Βραβείο ‘Μάρκου Αυγέρη’ της Ετ. Ελλ. Λογοτεχνών.
ΝΑΥΣΙΝ ΑΡΙΣΤΟΙ, ποιήματα (2001)
CD Ανθολογία Ποιημάτων (2004)
Θυμάμαι
Στον Μιχάλη Σταφυλά
Όπου κι αν βρίσκομαι, όπου και να ’μαι,
θέλω ταξίδια και καράβια, να θυμάμαι.
Θέλω του φάρου, τ ’ άγιο φως που περιστρέφει,
να μου φωτίζει κάθε σκέψη, που επιστρέφει.
Οσμίζομαι τη θάλασσα, όπως ήταν πρώτα,
και πάλι, σκέφτομαι, του καραβιού τη ρότα.
Καθώς, στη σκέψη βρίσκομαι κοντά του,
νιώθω πρωτόπειρο πουλί, στο πέταγμά του.
Βλέπω, στο σχήμα των συννέφων, κάστρα!
Με φως κατάλαμπρο, τη σελήνη και τ’ άστρα.
Καθώς, πολλές οι στιγμές πανωθέ μου,
τα ξέφρενα λόγια θυμάμαι, τ’ ανέμου.
Εικόνες άπειρες, που μου θυμίζουν
παλιές φωτογραφίες μου, που κιτρινίζουν.
Που χρόνια τώρα, κρέμονται στον τοίχο,
και φέρουν στοχασμό, σ’ ενθύμιο στίχο.
Προσήνεμος
– Για σένα, ξάγναντα μια θάλασσα θωρώ
κι ό,τι ωφελεί τη μνήμη μου, σου γράφω.
Το κάθε σύθαμπο χαρώ
και σε καμβά το ράφω.
– Θυμούμαι, τότε που έφευγες ταξίδι σοροκάδα
κι ήρθα μικρό και κάθισα, στην πρύμνη χελιδόνι.
Λεπτουργικά, μαστόρευες μιαν άγνωστη Κυκλάδα,
στου ξύλου το τιμόνι.
– Θυμούμαι, απ’ όταν έφυγα με τη βοή του ανέμου,
τις βορινές τις θάλασσες τα πλάσματα σκοτάδια.
Τον αφρισμένο σάλαγο που σπούσε απάνωθέ μου,
θυμούμαι όλα τα βράδια.
Κάθε γραμμή του ορίζοντα τα δίπλατα λιμάνια,
της Κύπρου τα λιθόστρωτα την Δαμασκό στο βάθος.
Την Εσπεράνσα, που έφερνε στο Μπέλεμ τα βοτάνια,
και παρασέρνω λάθος.
Τον μελωδό, που κούρσεψε στο Βίδο απ’ τη Σπιανάδα,
έναν μικρόν ανάγλυφο σε στύλο Ποσειδώνα.
Και κάποια νύχτα, σε όνειρο, πως ήρθα στην Ελλάδα
για σε, ξωθιά γοργόνα.
Θάλασσα
Στον Χάρη Σ. Πάτση
Δεν ξέρω, πού είσαι θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
– να ξεπηδήσω απ’ τα νωθρά νερά του ποταμού,
να φύγω, από το μόλο αυτό που με κρατούν οι κάβοι,
και να βρεθώ σε χάλασμα θαλασσινού καιρού.
– Με το καράβι, εξώθησε και φτάσε απ’ τη μεριά μου
και στα δαρμένα κύματα, θε να σ’ αναζητώ!
Κι όταν σε ντύσω θάλασσα μετά, με τα σκουτιά μου,
ως θα’σαι κι αξελόγιαστος, θα σ’ αρραβωνιστώ.
– Αν είναι αλήθεια, θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
φτερά να βάλω πάνω του, κοντά σου να βρεθώ!
Μα ξέρεις… κάπου, κάποτε, στου ποταμού τη χάρη,
κάποια καλόμορφη γοργό μ’ έσυρε στο βυθό.
– Θα νοσταλγώ στα κύματα, εγώ, το ακροθαλάσσι,
κι όταν θα ’ρθείς την άμπωτη, κρώξε φωνή του γλάρου.
– Στις Ατλαντίδες μήνυσα, έχει ο καιρός χαλάσει,
και με γραφίδα σου ιστορώ: Είναι θαμπό του φάρου.
- Στέκουν δυο κόσμοι ανάμεσα, κοχύλια και κοράλλια.
Θα περιμένω πάντοτε, παιδί, του ποταμού.
- Καταμεσής σου, θάλασσα, κοιτώντας με τα κιάλια,
θα λογαριάζω εσένανε στ’ αστέρια τ’ ουρανού.
- Το γλυκερό μου, πάνωθε στα χείλη σου και πάλι!
Αρχέγονη γεύση γλυκιά, κι αν θέλεις τη παντρεύω.
- Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού μοιάζεις θάλασσα, ζάλη,
άγνωρος τόπος μακρινός που μέσα ταξιδεύω.